Statement of Participants

Bahasa Indonesia | Nederlands

Introduction

The 1997 General Chapter called us together to reflect and study community life. We are deeply appreciative that you, confreres, through the General Chapter and the leadership of our Order, have allowed us this opportunity. During these days of sharing our experiences of community, of reading and studying, of reflection and prayer, we have personally and communally deepened our Crosier charism of community. Words are often inadequate to describe the depth of this inspiration, but we are compelled to share with you some values for Crosier community life. This is hardly an exhaustive list, but rather a focus upon the transformational values we have discovered at this juncture in our journey together towards the Lord.

Values

Community of Love In Deum. We read in the Constitutions that community forms our most immediate apostolate (Cons. 22.1). Augustine states that the main purpose for our coming together is to live harmoniously in one house intent upon God in oneness of mind and heart (Rule 2). This is rooted in the life of the apostolic community (e.g. Acts 2, 42-47; 4, 32-37; 5, 12-16), who lived a koinonia or communio marked by openness, love, friendship, a physical and spiritual sharing of all they possessed, intense prayer, and a proclamation of the crucified and risen Lord. This communio or koinonia must be the focus and the reason for our lives as Crosiers. For us, community is a sacrament that effects and draws us more deeply into the mystery of God. Our lives become in turn a sacrament of love to the world. Our founders embraced the sign of the Cross as the greatest expression of love and transformed their lives into a community of love, a communio in the Cross. This inspiration motivates us to begin a transformation in our Order so that we can better live this communio towards God. So, we believe that we must actually live together in local community where the basic communio can be actualized; that we must create time to share our common life (e.g. day order, a daily rhythm of common prayer, regular local chapters, frequent opportunities to dialogue and share faith with one another), revitalize among ourselves community of property (e.g. simpler life, responsibility, accountability); that our hospitality reflects an intense openness to our brothers and to all people, especially the poor, and creates bonds with persons of all faiths; that we promote human dignity among ourselves and in our world; that our apostolate beyond community be chosen to foster this most immediate apostolate; and that we build upon our interprovincial communio of faith and resources.

Deep Inner Spiritual Life. In our prayer and conversations with one another, we have shared the common experience that our inner spirits are yearning to grow. Jesus Christ calls us to probe and deepen our inner spiritual life by following his example. We have found too the example of the apostolic community who enriched their community by regular prayer and reflection amidst their preaching. We call for a revitalization of our inner spiritual life by routine or frequent faith sharing, regular lectio divina in community, by allowing the liturgy in common to better shape and center our lives in the Lord (Cons. 4.1), by having more moments of productive solitude, meditation and contemplation, by engaging spiritual directors to guide us in our spiritual journeys, and by revitalizing ascetical practices.

Revitalization of our Spiritual Resources. In our time together we have experienced and shared the richness of our spiritual resources, especially Scripture, Augustine, our Crosier tradition, and the Rule and Constitutions. We know that we must probe more deeply into these rich resources. We must study Scripture (regular lectio divina can be most helpful), read the spiritual writings of Augustine and other writings related to our common life, and reflect together regularly upon the Rule and the inspiring Constitutions of our Order. This idea is enunciated in the Constitutions (Cons. 1.3) which further reminds us that these resources must be located in the values and needs of our time.

Commitment

We commit ourselves to live out and to communicate these and other values, to you our confreres, to spiritual formators, and to the leaders of our Order at all levels. Specifically, we will communicate to the General Board at the earliest possible moment our commitment to these values and our desire that they involve themselves in implementing a transformation that is called for in these values. Above all, we will dialogue with you to discover further methods to revitalize our community of love in Deum so that our lives will be transformed and become a prophetic sign of God's love.

Encouragement

Confreres, we encourage you to renew the call of early apostolic community, the voice of Augustine, and the inspiration of our Constitutions in your own hearts and in the midst of your own local community. We encourage all to adopt a spirit of openness to these voices at work in this time and in this Crosier community. We especially encourage formators to animate the renewal of these resources among our young confreres in initial formation. We are confident that this will enrich all of us and enable us to transform our common life to better live a communion of one mind and one heart into God.

Put on then, as God's chosen ones, holy and beloved, heartfelt compassion, kindness, humility, gentleness, and patience, bearing with one another and forgiving one another, if one has a grievance against another; as the Lord has forgiven you, so must you also do. And over all these put on love, that is, the bond of perfection. And let the peace of Christ control your hearts, the peace into which you were also called in one body. And be thankful. Let the word of Christ dwell in you richly, as in all wisdom you teach and admonish one another, singing psalms, hymns, and spiritual songs with gratitude in your hearts to God. And whatever you do, in word or deed, do everything in the name of the Lord Jesus, giving thanks to God the Father through him.
(Colossians 3, 12-17).

Return to Top

Pendalaman Karisma Komunitas Salib Suci
Hari Studi Internasional 2000

Pengantar

Kapitel Jenderal tahun 1997 mengundang kita berkumpul bersama untuk merenungkan dan mendalami hidup komunitas. Kami sangat menghargai dan berterima kasih bahwa Anda, para konfrater (saudara seordo), melalui Kapitel Jenderal dan kepemimpinan Ordo, telah memberikan kesempatan ini kepada kita. Selama hari-hari ini di mana kita berbagi pengalaman berkomunitas, membaca dan mempelajari, merenungkan dan berdoa, secara pribadi dan bersama-sama, kita telah mendalami karisma ordo tentang "komunitas". Kata-lata sering tidak mampu menggambarkan kedalaman inspirasi ini secara memadai, namun kami terdorong untuk berbagi dengan Anda beberapa nilai yang luhur bagi kehidupan komunitas Salib Suci (OSC). Berikut ini bukanlah satu daftar nilai yang lengkap, melainkan lebih merupakan suatu intisari dari nilai-nilai transformasional yang kami dapati pada saat-saat kebersamaan kami dalam perjalanan bersama menuju Allah.

Nilai-Nilai

Komunitas Cinta-Kasih "in Deum". Kita membaca pada Konstitusi bahwa kamunitas merupakan tugas kerasulan kita yang pertama (Kons. 22.1) St. Agustinus menyatakan bahwa tujuan utama kita berkumpul adalah untuk menjalani hidup rukun dalam satu rumah, sehati sejiwa dalam perjalanan menuju Allah. (Regula 2). Hal ini berakar dari kehidupan komunitas para rasul (Bdk: Kis 2,42-47; 4,32-37; 5,12-16) yang menjalani communio atau koinonia, yang ditandai oleh keterbukaan, cinta kasih, persahabatan, berbagi apa yang mereka mereka miliki baik secara jasamaniah maupun rohaniah, doa intensif dan pewartaan tentang Tuhan yang telah disalibkan dan bangkit dari kematian. Communio atau koinonia ini haruslah menjadi pusat dan alasan kehidupan bersama kita sebagai anggota komunitas Ordo Salib Suci. Bagi kita, komunitas adalah suatu sakramen, yaitu tanda yang membuat dan menarik kita masuk lebih dalam menuju misteri Allah. Dengan demikian, hidup kita menjadi sakramen cinta-kasih bagi dunia. Para pendiri Salib Suci menggunakan tanda dari salib sebagai ekspresi paling luhur dari cinta-kasih dan mentranformasikan hidup mereka ke dalam komunitas cinta-kasih, yaitu suatu communio dalam salib. Inspirasi ini mendorong kita untuk memulai suatu transformasi dalam Ordo sehingga kita dapat dengan lebih baik menghidupi communio ini dalam perjalanan menuju Allah. Maka, kita percaya bahwa kita harus benar-benar hidup dalam komunitas lokal yang di dalamnya komunitas basis manusiawi dapat diwujudkan; bahwa kita harus menyediakan waktu bagi kehidupan bersama (misalnya aturan harian, irama harian doa bersama, pertemuan lokal rutin (rembugan konven), kesempatan berkala untuk dialog dan sharing satu sama lain), merevitalisasi kepemilikan bersama (misalnya dengan kehidupan yang lebih sederhana, bertanggung jawab dan bisa diandalkan); bahwa hospitalitas kita memantulkan suatu keterbukaan intensif bagi saudara-saudara kita dan bagi semua orang, terutama orang-orang miskin, dan akhirnya menciptakan tali persaudaraan dengan semua orang dari semua agama; bahwa kita menjunjung martabat manusia diantara kita sendiri dan di dalam masyarakat; bahwa kerasulan kita di luar komunitas dipilih demi memperkuat kerasulan yang pertama, yaitu hidup bersama; dan bahwa kita membangun communio antar provinsi dalam hal iman dan sumber-sumber daya.

Kehidupan batin yang mendalam. Dalam doa dan percakapan-percakapan kita satu sama lain, kita telah berbagi pengalaman dan berkeyakinan bahwa kedalaman spiritualitas perlu ditumbuh-kembangkan. Yesus Kristus memanggil kita untuk menggali dan memperdalam kehidupan spiritual kita dengan mengikuti teladan-Nya. Kita juga telah mendapat teladan komunitas rasuli gereja perdana yang telah memperkaya komunitasnya dengan doa dan refleksi secara teratur dalam tugas pewartaan mereka. Kita dipanggil untuk menghidupkan kembali kehidupan batin-rohaniah kita dengan sharing secara rutin atau berkala, lectio divina secara teratur dalam komunitas, dengan mengikuti liturgi bersama-sama agar dapat dengan lebih baik membentuk dan memusatkan kehidupan kita dalam Tuhan (Kons. 4.1), dengan menyediakan lebih banyak waktu untuk keheningan yang produktif, meditasi dan kontemplasi, dengan melibatkan para pembimbing rohani untuk memandu kita dalam perjalanan rohani kita, dan dengan menghidupkan kembali praktek askese.

Revitalisasi sumber-sumber rohani kita. Pada saat-saat bersama kita telah mengalami dan berbagi kekayaan sumber-sumber kerohanian kita, terutama Kitab Suci, St. Agustinus, tradisi Ordo kita, Salib Suci, dan Regula serta Konstitusi. Kita tahu bahwa kita harus mencoba masuk lebih jauh ke dalam sumber-sumber yang sangat kaya ini. Kita harus mendalami Kitab Suci (Lectio Divina secara teratur dapat sangat membantu), membaca karya-karya tulis kerohanian St. Agustinus dan karya-karya tulis lainnya yang berkaitan dengan kehidupan kita bersama, dan merenungkan bersama secara teratur Regula dan Konstitusi Ordo yang inspiratif. Gagasan ini dinyatakan dalam Konstitusi (Kons 1.3) yang mengingatkan kita lebih jauh bahwa sumber-sumber tersebut harus ditempatkan sesuai dengan nilai-nilai dan kebutuhan-kebutuhan zaman sekarang.

Komitmen

Kita berjanji sepenuh hati untuk menghayati dan mengkomunikasikan nilai-nilai tersebut dan nilai-nilai lainnya kepada anda, konfrater sekalian, para formator, dan kepada para pemimpin ordo kita di semua tingkat. Secara khusus kita akan segera menyampaikan kepada Dewan Jenderal, komitmen kita akan nilai-nilai tersebut dan harapan kita bahwa mereka akan melibatkan diri dalam pelaksanaan transformasi yang merupakan tuntutan nilai-nilai tersebut. Selain itu, kita akan berdialog dengan Anda guna lebih jauh menemukan cara-cara untuk menghidupkan kembali "komunitas cinta-kasih in Deum" ini, sehingga kehidupan kita akan mengalami perubahan dan menjadi tanda profetik bagi cinta kasih Allah.

Dorongan

Para konfrater, kami mendorong Anda untuk memperbaharui panggilan komunitas para rasul, seruan St Agustinus, dan inspirasi Konstitusi kita, baik dalam hati Anda sendiri-sendiri dan dalam komunitas lokal Anda. Kami mendorong semua pihak agar bersemangat terbuka pada penggilan tersebut di atas dalam karya saat ini dan dalam komunitas Salib Suci. Kami terutama mendorong para pendidik (formator) untuk mengobarkan semangat pembaharuan sumber-sumber ini diantara para konfrater muda, sejak pendidikan awal. Kami percaya bahwa hal ini akan memperkaya kita semua dan membuat kita mampu mentransformasi kehidupan bersama ini sehingga dengan lebih baik menjalani hidup comunio sehati-sejiwa menuju Allah.

"Karena itu, sebagai orang-orang pilihan Allah yang dikuduskan dan dikasihi-Nya, kenalanlah belas kasihan, kemurahan, kerendahan hati, kelemah lembutan dan kesabaran. Sabarlah kamu terhadap yang lain, dan ampunilah seorang akan yang lain apabila yang seorang menaruh dendam terhadap yang lain, sama seperti Tuhan telah mengampuni kamu, kamu perbuatlah juga demikian. Dan di atas semuanya itu; kenakanlah kasih, sebagai pengikat yang mempersatukan dan menyempurnakan. Hendaklah dami sejahtera Kristus memerinta dalam hatimu, karena untuk itulah kamu dipanggil menjadi satu tubuh, dan bersyukurlah. Hendaklah perkataan Kristus diam dalam segala kekayaannya di antara kamu, sehingga kamu dengan segala hikmah mengajar dan menegur seorang akan yang lain dan sambil menyanyikan mazmur, dan puji-pujian dan nyanyian rohani, kamu mengucap syukur kepada Allah di dalam hatimu. Dan segala sesuatu yang kamu lakukan dengan perkataan atau perbuatan, lakukanlah semua itu dalam nama Tuhan Yesus, sambil mengucap syukur oleh Dia kepada Allah, Bapa kita (Kolose 3, 12-17)."

Terjemahan dari :
International Study Days 2000
Deepening our Crosier Charism of Community
Cisarua-Indonesia, 25 July ­ 10 Agustus 2000

oleh : Tom Gunadi.

Return to Top

Boodschap Internationale Studiedagen 2000

Inleiding

Het Generaal Kapittel van 1997 heeft ons samen geroepen om na te denken en te studeren over ons gemeenschapsleven. We zijn erg dankbaar dat jullie, confraters, via het generaal kapittel en de leiding van onze Orde, ons deze gelegenheid hebben geschonken. Tijdens deze Internationale Studiedagen hebben wij ons persoonlijk en samen met elkaar willen verdiepen in een bijzonder element van ons kruisheren charisma: leven in gemeenschap. Daartoe wisselden we onze concrete ervaringen met ons gemeenschapsleven uit. We namen nogal wat tijd voor lectuur en studie, voor bezinning en gebed. Meestal schieten woorden te kort om de diepte van de inspiratie die we hebben gevonden, uit te drukken. We zien het echter als een voorname plicht u allen deelgenoot te maken van enkele waarden die wezenlijk zijn voor het kruisheren - gemeenschapsleven. Het is echter verre van een volledige opsomming, maar eerder een richten van uw aandacht op enkele waarden waarvan wij mochten ontdekken dat ze ons op dit moment van de geschiedenis van onze Orde wezenlijk kunnen omvormen in ons samen zijn op weg naar God.

Waarden

Gemeenschap van Liefde op weg naar God ( in Deum). We lezen in onze Constituties dat ons leven in gemeenschap ons meest directe apostolaat is (Constituties - 22,1). Augustinus stelt dat het motief waarom wij zijn gaan samen leven gelegen is in het eensgezind tezamen wonen, één van ziel en één van hart op weg naar God (Regel - I,2). Deze levenswijze vindt haar wortels in het leven van de apostolische gemeenschap (zie: Hand. 2,42-47; 4,32-35; 5,12-16). Die gemeenschap beleefde een koinonia of communio die werd gekenmerkt door openheid, liefde, en vriendschap, door het delen van alles wat zij materieel en geestelijk bezaten, door vurig en intens gebed en door de verkondiging van de Gekruisigde en Verrezen Heer. Deze communio of koinonia dient voor ons kruisheren de kern en het motief van ons leven te zijn. Wij zien gemeenschap als sacramenteel, in die zin dat het een dieper thuis komen in het Geheim van God verwezenlijkt. Zo wordt onze wijze van leven op haar beurt een sacrament van Gods liefde voor deze wereld. Onze stichters hebben het teken van het Kruis omarmd als de hoogste uitdrukking van liefde. Zij hebben hun leven omgevormd tot een gemeenschap van liefde, een communio in het teken van het Kruis. Deze grondinspiratie is voor ons de reden om in onze Orde een proces van omvorming op gang te brengen. Dit omvormingsproces zal er ons toe leiden meer en beter een communio in Deum waar te maken. Het is onze overtuiging dat wij dààrtoe op de allereerste plaats geroepen zijn, namelijk om samen te leven in een lokale gemeenschap die de basis vormt waar deze communio in Deum gerealiseerd kan worden. Wij dienen tijd te scheppen om in gemeenschap ons leven met elkaar te delen. Wij denken dat bijvoorbeeld een gemeenschappelijke dagorde, het dagelijks weerkerende ritme voor gemeenschappelijk gebed, geregelde tijdstippen voor het kapittel van de lokale gemeenschap, veelvuldige gelegenheden voor dialoog en voor het delen in elkanders geloof, wezenlijk en noodzakelijk zijn om in gemeenschap ons leven te delen. Onze gemeenschap van goederen is aan een herwaardering toe en wordt mede realiseerbaar door een eenvoudige levensstijl, en een oprechte zin voor verantwoordelijkheid en rechtvaardiging. Onze gastvrijheid zal tot uitdrukking komen in een eerlijke openheid naar onze medebroeders en naar alle mensen, heel in bijzonder naar de armen. Diezelfde gastvrijheid zal banden creëren met mensen van andere geloofsfamilies. Verder zien wij het als onze opdracht de waardigheid van de mens te bevorderen, zowel in de eigen kring van onze communiteit en ook in de wereld om ons heen. Ons apostolaat buiten de gemeenschap zal zo gekozen worden dat ons directe apostolaat, namelijk ons leven in gemeenschap, erdoor wordt bevorderd. Wij verlangen bovendien ook een interprovinciale communio tot stand te brengen: een gemeenschap van geloof die mag delen in elkanders eigen bronnen van spirituele rijkdom.

Verdiept innerlijk leven. In ons gebed en onze gesprekken met elkaar, ontdekten we tijdens de Internationale Studiedagen een gemeenschappelijk verlangen naar innerlijk groei en diepgang. Jezus Christus roept op ons innerlijk leven te doorgronden en het te verdiepen in navolging van zijn voorbeeld. We vonden ook een levensmodel in de apostolische gemeenschap van de Jonge Kerk die haar leven verrijkte door regelmatig gebed en bezinning temidden van de verkondiging. Wij vinden een revitalisatie van ons innerlijk leven een noodzaak. Dit is mogelijk door het geregeld houden van geloofsgesprekken, de praktijk in gemeenschap van lectio divina en er zorg voor te dragen dat de viering van onze liturgie in gemeenschap ons in staat stelt ons leven steeds meer in God te centreren (Constituties, 4.1). We dienen in ons leven momenten van vruchtbare eenzaamheid (productive solitude) in te bouwen en aandacht te geven aan meditatie en beschouwing. Voor het welzijn van onze geestelijke levenstocht zien wij het belang in van een degelijke persoonlijke geestelijke begeleiding en de herwaardering van ascetische praktijken.

Herwaardering van de bronnen voor kruisherenspiritualiteit. Tijdens deze Internationale Studiedagen hebben we opnieuw de rijkdom ervaren en gedeeld van belangrijke bronnen van ons kruisherenleven. Vooral de Heilige Schrift, Augustinus, onze Kruisherentraditie, de Regel en de Constituties. We dienen de Schrift ter hand te nemen en te bestuderen. De praktijk van Lectio Divina kan hierbij een hulp betekenen. Verder willen we benadrukken dat het lezen van de geestelijke geschriften van Augustinus en van andere werken met betrekking tot ons gemeenschappelijk leven heilzaam is. Samen en op geregelde tijden ons bezinnen over de Regel van Augustinus en de rijke Constituties van onze Orde is hoogst inspirerend. Deze gedachten vinden we trouwens in onze Constituties zelf gearticuleerd (cfr. Const. 1.3). Daar wordt ook gesteld dat de waarden en de noden van onze eigentijdse Kerk en samenleving behoren tot onze bronnen van inspiratie.

Engagement

Wij willen er ons voor inzetten om deze en andere waarden te beleven en ze ook te communiceren met jullie, onze medebroeders, met de vormingsverantwoorde-lijken, en met de leiding van onze Orde op alle niveaus. In het bijzonder willen we zo vlug mogelijk het Generaal Bestuur op de hoogte brengen van ons engagement ten aanzien van deze waarden. Wij geven ons verlangen te kennen dat wij de betrokkenheid van het Generaal Bestuur bij het uitvoeren en begeleiden van het proces van omvorming dat door deze waarden wordt opgeroepen erg op prijs zullen stellen. Vóór alles willen we met jullie in gesprek treden om verdere wegen te ontdekken om onze gemeenschap van liefde op weg naar God te revitaliseren, zo dat ons leven ten diepste wordt omgevormd tot een profetisch teken van Gods liefde.

Bemoediging

Beste confraters, vanuit de ervaring van de Internationale Studiedagen, moedigen wij u allen aan om in eigen hart en binnen uw lokale gemeenschap, het leven van de eerste apostolische gemeenschap, de stem van Augustinus en de inspiratie van onze Constituties nieuw te beluisteren. We vinden het belangrijk een open geest te bevorderen voor deze roepstem die uit onze bronnen weerklinkt en die ook in onze tijd en in onze kruisherengemeenschap hoorbaar en werkzaam is. Vooral willen we de verantwoordelijken voor de opleiding stimuleren om bij de confraters in initiële vorming vernieuwde aandacht te wekken voor de rijkdom van onze spirituele bronnen en die voortdurend levend te houden. Wij zijn ervan overtuigd dat dit verrijkend zal zijn voor ons allemaal. Ons gemeenschappelijk leven zal erdoor worden omgevormd tot een verdiepte en vernieuwende beleving van de communio, die ligt uitgedrukt in de woorden "één van hart en één van geest op weg naar God".

Return to Top