De religieuze professie van een Kruisheer, die haar oorsprong vindt in het doopsel waarin God begonnen is hem tot heiligheid te roepen, is een persoonlijke daad waardoor hij zichzelf toewijdt om, in de kracht van de Geest, Christus te volgen in zijn totale en vrije toewijding aan de Vader. Hij erkent dat deze professie voortkomt uit een diepe persoonlijke relatie met God.

Hij is bewust en overtuigd dat Christus het centrum is van het Kruisherenleven en dat dit leven profetisch is. Daarom wordt hij getrokken naar het Kruis van Christus als bron van waarheid en leven. Ook kent hij het Kruis als plaats van medelijden en pijn. Hij kent zowel de leegte als de volheid van het Paasmysterie. Trouw en volhardend zoekt hij het getransfigureerde en geschonden gelaat van Christus.

Hij weet dat de rol van het religieuze leven erin bestaat de heiligheid van iedere christen in de Kerk te bevorderen en te steunen. Hij verdiept zijn gevoelige aandacht voor de impulsen van de Geest, door gebed en andere geestelijke oefeningen. Hij gehoorzaamt de roep van de Geest om op steeds nieuwe wijze met zijn broeders de historische zending van de Orde te actualiseren in de kerk en de wereld van vandaag. Op moedige wijze omhelst hij het provocatieve en radicale karakter van het godgewijde leven.
 

Hij neemt de tijd om dagelijks te luisteren naar de stem en de wil van God, voor zichzelf, voor zijn gemeenschap en voor anderen.

Hij draagt bij tot gemeenschappelijke dialoog, en houdt respectvol rekening met eigen en andermans overtuigingen, ideeën, opmerkzaamheden en waarden.

Hij heeft een goede verhouding met zijn overste en staat open voor zijn geestelijke leiding. Vlot en bereidwillig schikt hij zich naar de besluiten van de gemeenschap, en richtlijnen van zijn overste.

Hij beleeft zijn gehoorzaamheid en behoudt, als hij zich uitspreekt, een volwassen persoonlijke vrijheid. In de communauteit neemt hij ook een volwassen persoonlijke verantwoordelijkheid op zich.

Hij neemt de broederlijke vermaningen van al zijn medebroeders aan, als een teken van de zorg van zijn broeders voor hem.

Zorgdragend voor een onverdeeld hart beleeft hij zijn celibataire zuiverheid als een positieve en blijde levenskeuze in antwoord op Gods overvloedige liefde.

Hij kent de wezenlijke middelen om een gelukkigmakend celibatair leven te garanderen, te weten een degelijke en diepe verhouding met God, alsook gezonde relaties met medebroeders en met anderen.

Hij kent en aanvaardt, op een vredevolle manier, zijn seksuele identiteit en is openhartig en oprecht wat betreft zijn volgehouden inspanningen om een gezond seksueel leven te leiden

Hij ziet volledig af van alle persoonlijke bezittingen, als een essentieel teken van zijn broederlijke liefde en zijn inspanning om gemeenschap op te bouwen.

Hij streeft ernaar niet op eigen voordeel uit te zijn, maar plaatst het belang van de gemeenschap boven zijn eigen belang.

Hij is bezorgd voor het materiële welzijn van de gemeenschap en leeft sober, terwijl hij ook openhartig is betreffende zijn leven.

Bereidwillig laat hij anderen delen in zijn tijd, zijn vitaliteit, zijn spirituele gaven, en talenten.

Hij kan het verschil zien tussen wat hij nodig heeft en wat hij graag zou willen. Graag aanvaardt hij het Augustijnse principe: dat hij van de gemeenschap ontvangt naargelang zijn echte noden.

Hij toont een diepe bezorgdheid voor de noden van de anderen.

Hij is vrij van buitensporige gehechtheden.

Onze toewijding beleven
De Kruisheren-toewijding aan God wordt gedragen en zichtbaar gemaakt door een “spirituele architectuur” die fungeert als basis voor persoonlijke trouw en als structuur voor gezamenlijke deelname.

De Kruisheer verheugt zich in het feitelijk samenleven met zijn confraters, als broeders en vrienden, door wie hij zijn weg naar God ontdekt. Hij zet zijn hele persoonlijkheid in voor het opbouwen en dienen van deze Kruisherengemeenschap. Als iemand die duidelijk kenbaar voor de broederschap leeft, draagt hij zorg voor het geluk en het welzijn van zijn broeders. Hij is bekwaam tot luisteren, tot inleven en medeleven.

Openhartig en in wederzijds vertrouwen neemt hij deel aan het kapittel van de gemeenschap, als teken dat hij zich thuis voelt en zorg draagt voor alles wat in het kapittel gezegd wordt. Hij bouwt gemeenschap op door constructief spreken en handelen en schept vrede waar conflicten zich voordoen. Met zijn confraters ervaart hij zich als lidmaat van hetzelfde lichaam, zoals christenen ledematen zijn van het ene Lichaam van Christus.
 

Hij erkent wanneer hij een medebroeder heeft gekwetst en vraagt om vergiffenis. Hij vergeeft de medebroeder die hem heeft gekwetst en koestert geen wrok. Hij ervaart Gods vergeving door geregelde deelname aan het sacrament van verzoening.

De confrater blijft een liefdevolle en wederzijds ondersteunende relatie met de familie van zijn oorsprong onderhouden. Hij heeft hen kennis bijgebracht aangaande zijn toebehoren tot de Orde van de Kruisheren. Samen hebben zij hun verwachtingen ten aanzien van hem in overeenstemming gebracht met zijn nieuwe verplichting tot gemeenschap met de Kruisheren.

De Kruisheer beleeft een liturgische spiritualiteit. Hij overweegt de teksten, gebaren, riten, symbolen en de liturgische tijden, in het bijzonder het Paastriduum. De viering van de liturgie is voor hem een bron van vreugde en welbehagen, en hij geeft er prioriteit aan. Hij is gehecht aan het sacramentele leven en de liturgie van de Kerk die vorm, ondersteuning en uitdrukking geven aan zijn spirituele ontwikkeling naar het beeld van Christus.

Hij viert de liturgie van de Kerk als element van de apostolische activiteit van de gemeenschap. Hij bevordert de inculturatie van het liturgische gebed van de gemeenschap. Hij besteedt tijd en geestkracht aan een goede voorbereiding van de liturgie, als teken van zijn liefde voor de liturgie. Hij geeft blijk van een goed liturgisch inzicht en oordeel, en draagt bij tot de volle, welbewuste en actieve deelname van de biddende en vierende gemeenschap. Zo cultiveert hij de liturgie van de kerk. Hij gedenkt anderen in zijn gebed en toont zo medeleven voor hen.

Meer concreet weet hij dat zijn streven naar heiligheid en transcendentie ook een hulp moet zijn voor zijn medebroeders, en voor hen die in de bredere gemeenschappen naar heiligheid en transcendentie op zoek zijn. Zijn gebedservaring en expertise stelt hij ten dienste van anderen met het oog op dezelfde zoektocht. De wijsheid van zijn beschouwingen en overwegingen biedt hij aan voor de groei van de anderen; zijn godservaringen worden gedeeld om in anderen hetzelfde verlangen te voeden.

Hij beschouwt het broederlijke Kruisherenleven als het meest onmiddellijke apostolaat van de Kruisherenorde en waardeert dit. Hij deelt in de verantwoordelijkheid voor het opbouwen van het Kruisherengemeenschapsleven en beschikt over de bekwaamheid hiertoe.

Hij dringt erop aan te zoeken naar evenwicht en integratie tussen de verschillende elementen van het religieuze leven van de Kruisheren. Hij neemt deel aan de gemeenschappelijke evaluatie met zijn medebroeders betreffende het herstellen van de voorkomende onevenwichtigheden in tijd, energie, of de overdaad aan werkverplichtingen van de leden.

De Kruisheer laat zijn persoonlijk initiatief deel uitmaken van de gemeenschap. Hij plaatst de wil van God, die wordt onderscheiden in dialoog met de Orde, boven zijn persoonlijk ideaal en zijn eigen wil. Hij aanvaardt het werk dat hem door de overste wordt toegewezen. Hij zoekt niet zijn eigen verheerlijking.

Hij beschikt over de morele en intellectuele capaciteiten die nodig zijn voor professionele standaards die worden gehanteerd in de samenleving en de dienstverlening.

Hij verwerft een steeds waarachtiger kennis van zichzelf, van het dieper bewustzijn en het hart. Hij acht de innerlijke vernieuwing van het hart een fundamenteel vormende dynamiek in het Kruisherenleven. Hij erkent zijn schaduwkanten, zijn negatieve levenservaringen, angsten en onbeduidendheid. Hij is zich bewust van de inwerking ervan op zijn persoonlijkheid en zijn relaties.

In zijn zoeken naar de levende God, is hij moedig in openheid en geeft hij zich op authentieke wijze te kennen. Door middel van de wijsheid en het mysterie van het Kruis werkt hij aan een herlezen en herschrijven van zijn leven, werpt licht op de schaduwkanten van zijn persoon, laat ik-betrokken projecten varen, met de bedoeling omgevormd nieuw te worden in Christus Jezus. Hij is actief ingelaten met het uitzuiveren van zijn innerlijke motivaties zodat hij God antwoord geeft vanuit het hart. Hij kent en benoemt momenten van genade en tekenen van goedgunstigheid. Hij durft te handelen en te spreken, ook als hij weet van zijn eigen angsten en twijfels om dit te doen.

Op natuurlijke wijze getuigt hij van hartstocht en geestkracht voor het religieuze leven van de Kruisheren waartoe hij geroepen is. Zijn aanwezig zijn bij de confraters geeft hen energie, hoop en vreugde omwille van zijn onmiskenbaar geboeid zijn en de vreugdevolle ontdekking van wat God met hem voor heeft op de weg van het Kruisherenleven.

Hij neemt deel in vormingsactiviteiten en houdt een persoonlijke aandacht gericht op zelfreflectie en de evaluatie van zijn voortgaande ontwikkeling en groei.

Accuraat omschrijft hij zijn geschiedenis, karaktertrekken, talenten, verlangens, zorgen en ideeën. Hij beheerst en verwoordt zijn gevoelens op een gezonde manier. De Kruisheer waardeert de schoonheid en kunstzinnigheid van Gods scheppende werk in hem. Hij wordt tot in zijn meest innerlijke bewogen.

De Kruisheer accepteert zijn seksualiteit en de daarmee gepaard gaande krachten. Hij beleeft gezonde relaties met andere mensen. Hij aanvaardt zijn seksualiteit als een gave van God, en biedt deze welwillend aan God en aan de gemeenschap aan. Hij erkent de sterke energie en passie van de seksualiteit en leidt deze steeds meer en op gepaste wijze in goede banen.

Door een authentiek leven, betrokken op God, zelf, en anderen, boeit hij andere mensen door het dynamisme van zijn doelbewuste levenswijze en door het charisma van het religieuze leven zelf.

Hij ziet het bijdragen tot de volle ontwikkeling van wie in initiële vorming zijn tegemoet. Hij is zich bewust van deze dienstverlening en aansprakelijkheid en geregeld evalueert hij deze rol en verantwoordelijkheid.

Hij heeft een kritisch, op het evangelie gebaseerd beoordelingsvermogen ontwikkeld, betreffende de positieve en negatieve waarden van zijn eigen cultuur.

Als een persoon met een lichaam draagt hij zorg voor zijn gezondheid.

Hij is, tenslotte, een man van de Kruisherenconstituties. Hij bestudeert en verwezenlijkt hun geest, en maakt zich die eigen. Middels deze schat blijft hij zoeken naar de identiteit van de Kruisheren en brengt hij die onder woorden. Hij kent de geschiedenis van de Kruisheren, de tradities en het charisma van de Orde en heeft er een aanhoudende interesse voor. Met sterk vertrouwen en op resolute wijze legt hij van deze Kruisherenwaarden getuigenis af. Hij groeit in trouw aan wat hij in zijn professie belooft.